Rozdział 2

*Evelyn*
Całowaliśmy się bardzo namiętnie. Nie zauważyłam nawet kiedy Zayn zaczął schodzić z pocałunkami na moją szyję. Kiedy jednak się zorientowałam niechętnie się od niego odsunęłam, spojrzałam mu w oczy i powiedziałam:
-Co my wyprawiamy??
-Przepraszam...- zmieszał się Zayn i zmierzwił ręką włosy w geście zakłopotania.
Gdyby nie to że jestem czarownicą nie przerwałabym tego.
-Nie masz za co przepraszac- wtuliłam się w Zayna.- Nie jestem jeszcze... Gotowa. Na razie.
-Dobrze skarbie, rozumiem- powiedział całując czubek mojej głowy. - Może jest jeszcze za wcześnie.
Staliśmy tak dobre 10 minut. Wsłuchiwałam się w bicie jego serca. W końcu trochę się od niego odsunęłam i spojrzałam głęboko w te jego brązowe oczy. "Kocham Cię" wyszeptał, a ja złapałam jego twarz w swoje dłonie i pocałowałam lecz tym razem delikatnie. Kiedy rozłączyliśmy nasze usta Zayn zaproponował żebyśmy się gdzieś przeszli. Zgodziłam się i wyszliśmy. Szliśmy w stronę parku trzymając się za ręce. Nie przeszkadzało nam to że było ciemno. Szliśmy rozmawiając i śmiejąc się. W końcu zaczęło mi sie robić chłodno. Mimo że było lato noce bywały dość zimne. Zayn widząc że zaczynam się trząść oddał mi swoją bluzę, a że byliśmy blisko jego domu zaproponował żebym przenocowała dzisiaj u niego.
-No nie wiem...
-Skarbie dlaczego?- zrobił minę zbitego psa.- Nie chcę żebyś sama wracała. Jest już ciemno a do tego zmarzłaś.
-No dobrze- cmoknęłam go w policzek, a uradowany chłopak wziął mnie na ręce i zaniósł do siebie. Zaczęłam sie śmiać i krzyczeć żeby mnie odstawił. Kiedy moje nogi znów dotykały podłoża powiedziałam:
-Jest jeden problemik... W tej spódnicy spać nie będę...
-Możesz spać bez- zaśmiał sie mulat.
-Zasmucę cię... Nie potrafię spać w bieliźnie...
-Chodziło mi całkiem bez.
Dałam mu kuksańca w ramię, a Zayn powiedział że żartował i poszedł wyciągnąć z szafy jakąś swoją koszulkę która była na mnie ze 2 rozmiary za duża. Poszłam do łazienki się w nią ubrać i po chwili wyszłam. Zayn zagwizdał pod nosem i podszedł do mnie. Znów wziął mnie na ręce i zaniósł do sypialni. Położył mnie na łóżku, po czym ściągnął z siebie prawie wszystkie ubrania i został w samych bokserkach. Położył się obok mnie, a ja wtuliłam się w niego. Mulat delikatnie gładził moje włosy aż w końcu zasnęłam.
*Katheryn*
Następnego dnia rano poszłam do Ev. Zapukałam do drzwi lecz jej tam nie było. Było około 9, a ona zawsze już coś w domu robi. Postanowiłam do niej zadzwonić. Odebrała:
- Hej Ev. Słuchaj, gdzie ty jesteś?
- U Zayna.
- Ehe. Okej to nie przeszkadzam. - skierowałam kroki do swojego domu
– Wiesz co. Może pójdziemy dziś we czwórkę do kina?
- Ja z Niallem byliśmy wczoraj...
- Oj tam. Pójdziecie?
- Jak Niallowi będzie się chciało.
Rozłączyłam się i poszłam do domu. Gdy przekroczyłam próg mieszkania zobaczyłam Nialla który czegoś szuka.
- Co się stało? - zapytałam
- Nic. Szukam czegoś. - odpowiedział
- A możesz mi powiedzieć czego?
- Hm...? Nie...
- Em, okej? Jak chcesz. Idziemy dziś na podwójną randkę z Zaynem i Ev.
- Okej. - uśmiechnął się.
Poszłam na górę do swojego pokoju. Po chwili zobaczyłam, że moich rzeczy nie ma tylko została pusta szafa, biurko, półki i łóżko.
- NIALL! - krzyknęłam.
Po czym blondyn do mnie przybiegł.
- Co jest? - zapytał
- Gdzie są moje rzeczy?
- U mnie w pokoju.
- Niall...
- Co Niall? Jesteśmy parą już rok, a nigdy ze sobą nie spaliśmy! - przerwał mi .
Popatrzyłam na niego i poszłam na dół do salonu. Rozpłakałam się. Niall powoli schodził ze schodów i kierował się w moją stronę. Usiadł koło mnie i powiedział:
- Katy, co się dzieje?
- Nie mogę ci powiedzieć.
- Dlaczego?
- To raczej nie twoja sprawa.
- Raczej? Nic mu nie odpowiedziałam.
- Katy? - powiedział.
- Zostaw mnie w spokoju. Daj mi coś przemyśleć - powiedziałam uciekając od niego.
*Evelyn*
Mamusiu... Jeszcze w życiu nie zdarzyło mi się tak długo leżeć ! No ale... Z Zaynem wszystko możliwe... Kiedy zobaczyłam która jest godzina jeszcze bardziej nie chciało mi się wstać! Masakra. Na nogi poderwał mnie kolejny telefon od Katy.
-Ev... Proszę potrzebuję cię - mówiła zapłakanym głosem. - przyjedź proszę.
-Katy za jakąś chwilkę będę! Bądź u mnie za 10 minut.
-Dobrze...
Rozłączyła się. Przestraszyłam się więc szybko się ubrałam i powiedziałam Zaynowi że muszę się zbierać. Nie był zadowolony ale kiedy powiedziałam że chodzi o Katy nie sprzeciwiał się dłużej. Szybko wyszłam z jego domu i w błyskawicznym tempie znalazłam się u siebie. Katy stała pod drzwiami. Przytuliłam ją i wpuściłam do środka.
-Więc co jest?- spytałam opiekuńczo.
-Niall... Powiedział że jesteśmy ze sobą już rok a jeszcze ze sobą nie spaliśmy... Ev co ja mam robić? Kocham go i nie chcę go stracić ale wiesz jak jest...
Zamyśliłam się i szybko wstałam. Podeszłam do półki z książkami i zaczęłam szukać w nich tej odpowiedniej. Kiedy ją znalazłam otworzyłam spis treści i zaczęłam szukać konkretnego rozdziału i zaczęłam czytać.
-Wszystko jasne! Jaka ja jestem tępa! - puknęłam się w czoło.
-Co jest?
-Tu jest napisane że czarownice nie mogą wchodzić w stosunki... No wiesz jakie z ludźmi którzy są im obcy lub wiedzą o ich magicznym ja i chcą dla nich źle... Ale to powalone...
Katy zaśmiała się i powiedziała:
-Czyli że mogę z Niallem ten tego?
- Tak jak ja z Zaynem.
Odłożyłam księgę a Katy podziękowała mi i wybiegła. Ta to ma energii... Walnęłam się na sofe i zaczęłam rozmyślać kiedy dostałam smsa od Zayna. "Widziałem jak Katy wybiega. Mogę wejść? Xx" Wstałam i otworzyłam mu drzwi.
-To co robimy?
-Nie wiem- utkwiłam wzrok za oknem.
Miałam złe przeczucia. W mieście się coś działo... Coś złego...
*Katheryn*
Gdy wyszłam z domu Ev zobaczyłam stojącego Zayna.
- Co tu robisz? - zapytałam
- Piszę smsa. - odpowiedział.
Po czym wszedł do jej domu. A ja poszłam do domu. Jak dotarłam na miejsce weszłam do środka, zemknęłam drzwi i zobaczyłam Nialla. Był na mnie chyba obrażony. Poszłam do kuchni, Niall poszedł za mną.
- Co robisz? - zapytał
- Chcę się napić soku. - odpowiedziałam
- Co to za tajemnica?
- Jaka? - zaniepokoiłam się
- No ta co mi Zayn powiedział.
- Zayn? Powiedziała mu? - powiedziałam pod nosem Niall chciał wiedzieć całą prawdę.
- Wiesz, to nie jest takie łatwe do powiedzenia.
- Zależy na jaki temat. Na przykład masz kogoś innego?
- Co? Nie? Bez przesady.
Niall zaczął się niecierpliwić. Nadal nie mogłam mu nic powiedzieć, bo Evelyn by mnie zabiła.
- Nie powiem ci.
- I tak pewnie się od Zayna dowiem.
Postawiłam kubek z piciem i poszłam do NASZEGO pokoju. Niall powiedział, że do niego zadzwoni, a ja mu na to, że jak sobie chce. Rzeczywiście Niall do niego zadzwonił do niego po jakiejś godzinie i niestety Zayn już wszystko wiedział.
*Evelyn*
Kochałam Zayna i nie mogłam wytrzymać. Musiałam mu powiedzieć. Kiedy odłożył telefon(rozmawiał z Niallem) usiadł obok mnie i nic nie mówił. Nagle naszą ciszę przerwał mój telefon.Katy do mnie dzwoniła.
-Powiedziałaś mu?!
-Musiałam.
-Okey no dobra...
-Dobra kończe.
-No pa.
Rzuciłam telefon na komodę i w końcu odezwalam się do Zayna.
-I co dalej chcesz ze mną być?
Spojrzał na mnie i powiedział:
- Kocham cię bez względu na wszystko. Jesteś miłością mojego życia! A to że jesteś kim jesteś nie ma znaczenia, bo jesteś moja.
Rozpłakałam się i przytuliłam do niego. Zastanawialo mnie jak Niall zareagował... I miałam okazje żeby się dowiedzieć bo usłyszałam dzwonek do drzwi. To byli Katy i Niall.
*Katheryn*
Otworzyła nam Evelyn. Miała minę jakbym miała ją zaraz udusić.
- Nie jesteś na mnie zła, Katy?
- Jeżeli można mówić, że jest się czarownicą osobie która nim nie jest to raczej nie.
Niall spojrzał na mnie i poszedł do Zayna.
- Ale wiesz, że przez przypadek możemy ich zmienić w czarodziei, ja będziemy, no wiesz. - szepnęłam jej na ucho
- O matko, zapomniałam! - krzyknęła
- Co zapomniałaś?- spytał Zayn
- Nic, nic...
- Wiesz, że to może być niebezpieczne?
- Przecież wiem.
- Co jest niebezpieczne?-odezwał się Niall.
- Powiedzieć im?
- Ta...
- No, bo możemy was przez przypadek zamienić w czarodziei...
- Jak przez przypadek?
- Yh... Jak będziemy ze sobą spać to możecie zostać czarodziejami i możecie przez to umrzeć!!!
Chłopaki popatrzyli na nas i nie byli zadowoleni.
- Pewnie kalkulują sobie czy warto. - szepnęłam do ucha Ev.
Evelyn się zaśmiała.
- Co cię tak bawi? - zapytał Zayn
- Nic, Katy mnie rozśmiesza. - uśmiechnęła się Ev poszła się przytulić do Zayna, a po chwili Niall powiedział:
- A nie da się temu jakoś zapobiec?
- Nie wiem. - odpowiedziałam
- Sprawdźcie w tych swoich książkach, hę? - powiedział blondyn
- Skąd wiesz o tych "książkach"?
- Przeglądałem je.
*Evelyn*
-NIALL ILE RAZY CI MÓWIŁAM ŻE MOICH KSIĄG SIĘ NIE DOTYKA?! TAK TRUDNO?! - krzyknęłam na blondyna.
-Ej no- zrobił mine zbitego psa.- Chciałem wiedzieć o was coś więcej...
-Przecież i tak nie rozumiesz z tego ani słowa debilu...
-No i trudno.
Przewróciłam oczami i podeszłam do regału. Znalazłam książkę o kontaktach między ludźmi a istotami o nadprzyrodzonych zdolnościach. Otworzyłam rozdział o czarownicach i zagłębiłam się w lekturę. Po kilku minutach powiedziałam:
-Hah no dobra trochę dramatyzowałyśmy z Katy nie umrzecie. Znaczy jeżeli na prawdę nas kochacie to nie umrzecie. Obdarzyłam obu chłopców promiennym uśmiechem.
-Czyli że - mruknął mulat podchodząc do mnie.- Możemy bez obaw robić to i owo...
Zaczął mnie obściskiwać i całować.
-Zayn! My tu jesteśmy!
Zayn obrócił się do blondyna i zaczął się śmiać.
-Wybaczcie - chrząknął.
Niall wpatrywał się z pedofilskim uśmiechem w Katy.
-Katyyyyy.... To tego znaczy że możemy...
-Niall!
-No co?
Katy przewróciła oczami. Niall zaśmiał się tym swoim rozbrajająco zabójczym śmiechem.
-Hmm to idziemy do tego kina? -spytał Zayn.
-Wolałabym nie- powiedziałam tajemniczo, uporczywie wpatrując się w dal za oknem...
*Katheryn*
- Seriooo? Czemu niee? - zapytał Zayn
- No bo nie? - odpowiedziała zaniepokojona Evelyn
- Okej jak nie idziemy to ja se klepne na fotelu. - powiedziałam siadając na fotelu do góry nogami.
- Dobrze się czujesz? - zapytał Zayn
- Ja się zawsze dobrze czuje. - odpowiedziałam z uśmiechem Ev ciągle nad czymś myślała, w pewnym momencie się odezwałam:
- Nad czym tak myślisz?
- Nad niczym, jakoś tak się wyłączyłam. - powiedziała
Podniosłam jedną brew i zeszłam z fotela. Poszłam do Zayna i szepnęłam mu na ucho: "Idziemy do domu, weź coś zrób żeby ona przestała się gapić w to okno." Po czym puściłam mu oczko i z Niallem wyszliśmy. Gdy wracaliśmy Niall powiedział, że on pójdzie do sklepu, a ja mam iść do domu. Zrobiłam jak powiedział, nie chciało mi się z nim łazić po spożywczaku. 10 minut po tym jak ja weszłam do domu przyszedł Niall.
- I co kupiłeś? - zapytałam
- Bułki. - powiedział
- Ale przecież są w domu, po co jeszcze więcej?
Niall nie pokazując mi co kupił pobiegł na górę. Ja walnęłam się na kanapę i zaczęłam oglądać telewizje.
*Evelyn*
Dalej uporczywie wpatrywałam się w okno. "Cholera... nie wygląda to dobrze..." mruknęłam pod nosem.
-Co nie wygląda dobrze?-spytał Zayn.
Upssss... No to klops będę musiała mu powiedzieć.
-Coś złego się dzieje w mieście.. Ale nie jestem jeszcze pewna co.
-To co robimy?
-Na razie możemy tylko czekać...
Zayn przytulił mnie od tyłu i zaczął mnie całować po szyi.
-Zayn... serio teraz erotomanie?
-Nie moja wina że tak na mnie działasz-odpowiedział seksownym głosem.
Nagle straciłam grunt pod nagami. Zakręciło mi się w głowie i prawie upadłam, ale na szczęście Zayn stał za mną. Usiadłam na sofie z pomocą mulata i schowałam głowę między kolanami. Próbowałam pozbyć się tego uporczywego głosu z głowy ale mi się nie udawało...
*Katheryn*
Niall nadal siedział na górze.
- Niall? Co ty tam wyprawiasz? - krzyknęłam
- Nic! - odpowiedział.
Wstałam z kanapy i poszłam do niego na górę. Drzwi były zamknięte.
- Niall wpuść mnie.
- Nie.
-Okej to ja wychodzę.
Skierowałam kroki do drzwi. Niall szybko otworzył drzwi. Krzycząc "Nie idź!".
- A jednak wyszedłeś.
- Tak i co?
- Co robisz w sypialni?
- No mówię nic.
- Jasne.
Niall poszedł za mną mówiąc:
- To może teraz...
- Co teraz? - zapytałam siadając przed telewizorem
- No wiesz...
- Aaa... Nie.
- Czemu?
- Bo mi się nie chce.
- Aleeee...
- Nie.
Niall poszedł do kuchni i wziął wszystkie bułki. Popatrzyłam się na niego jak na jakiegoś debila, a ten uciekł na górę.
*Evelyn*
-Kotku wszystko ok?-spytał zniepokojony Zayn.
-Tak tak wszystko w porządku. Głowa mnie rozbolała to wszystko.
-Ja mam nadzieję.
Mulat wstał i poszedł do kuchni, Po chwili wrócił z kubkiem herbaty.
-Nie musiałeś kochanie..
-Musiałem.
Nagle odezwał się jego telefon. Chłopak wyszedł na korytarz, więc zostałam sama, Wypiłam herbatę a Zayn wciąz stał na korytarzu mimo, że przestał już rozmawiać. Podeszłam do niego i przytuliłam go od tyłu. Zesztywniał jednak szybko odwrócił się do mnie i złożył na moich ustach namiętny pocałunek. Rękami błądził pod moją koszulką i po chwili zostałam bez niej. Zayn zaczął obsypywać pocałunkami moją szyję, jednak po chwili przestał co zaakcentowałam pomrukiem niezadowolenia.
-Na pewno tego chcesz?-zapytał.
-Jak niczego innego.
Wpiłam się w jego usta. Obrócił mnie do ściany i mocno do niej przycisnął. Owinęłam nogi wokół jego bioder i pozbyłam się jego koszulki oraz spodni. Odsunęliśmy się od ściany i moje nogi znów były na podłodze jednak nie długo bo Zayn szybkim ruchem sciągnął ze mnie spódnicę i zaniósł do sypialni. Położył mnie na łóżku i całował każdy milimetr mojego ciała. Zdjął ze mnie biustonosz i zaczął pieścić moje piersi. Nagle poczułam w sobie jego 2 potem trzy palce. Poruszał nimi szybko i sprawnie. Zaczęłam się wić na łóżku i jęczeć. Kiedy widział, że byłam blisko wyjął ze mnie palce, a że nie miał już bokserek wszedł we mnie całą długością docierając do samego punktu G. Krzyknęłam kiedy zaczął się bardzo szybko we mnie poruszać. Wbijałam paznokcie w jego plecy i jeździłam nimi po nich. W końcu oboje doszliśmy co oboje zakończyliśmy głośnym jękiem. Zayn położył się obok mnie i przytulił do siebie. Nasz oddechy były szybkie i nierównomierne. Czułam się wspaniale. Niestety nasz spokój zmącił telefon. To Niall dzwonił do Zayna. Chłopak zły założył spodnie i odebrał...